W czasach, gdy podróże coraz częściej oznaczają szybkie city breaki i zatłoczone atrakcje, coraz więcej osób szuka czegoś zupełnie innego – kontaktu z naturą. Wyjazd do parku narodowego to nie tylko okazja do zobaczenia spektakularnych krajobrazów, ale także sposób na prawdziwy odpoczynek i poprawę dobrostanu psychicznego.
Taki styl podróżowania wpisuje się w coraz popularniejszy trend slow travel i nature travel, czyli świadomego odkrywania świata w spokojniejszym tempie, bliżej przyrody i z większym szacunkiem dla środowiska. Europa ma pod tym względem ogromny potencjał – od lodowców Islandii po słoneczne klify nad Morzem Śródziemnym. Oto 9 z najpiękniejszych parków narodowych w Europie, które warto odwiedzić jeszcze w tym roku.
1. Park Narodowy Jezior Plitwickich (Chorwacja)
To jeden z najbardziej znanych parków narodowych w Europie i jednocześnie jeden z najpiękniejszych. Jeziora Plitwickie słyną z kaskadowych wodospadów i turkusowych jezior połączonych drewnianymi kładkami.
Dlaczego warto tu przyjechać:
- ponad 90 wodospadów
- 16 jezior krasowych
- świetna infrastruktura spacerowa
Dla podróżnych z Polski to także wygodny kierunek – z południa kraju można dojechać samochodem w około 8–10 godzin.
Najlepszy czas: maj–czerwiec i wrzesień.
Plitwickie Jeziora są wpisane na listę UNESCO od 1979 roku. Co ciekawe, krajobraz parku cały czas się zmienia – jeziora i wodospady powstają dzięki procesowi osadzania się wapiennych skał zwanych trawertynem.
Największy wodospad w parku – Veliki Slap – ma około 78 metrów wysokości i jest najwyższym wodospadem w Chorwacji.
Praktyczna wskazówka dla podróżnych z Polski:
najlepiej przyjechać tuż po otwarciu parku, bo w sezonie letnim liczba odwiedzających potrafi przekroczyć kilka tysięcy dziennie.
2. Park Narodowy Dolomiti Bellunesi (Włochy)
Dolomity to jedno z najbardziej charakterystycznych pasm górskich w Europie. Strzeliste, jasne skały sprawiają, że krajobraz wygląda niemal nierealnie.
Dlaczego warto:
- spektakularne trasy trekkingowe
- idealne miejsce dla fotografów
- świetna kuchnia włoskiego Tyrolu
Najpopularniejsze miejsca:
- Tre Cime di Lavaredo
- Lago di Braies
- Alpe di Siusi
Najlepszy czas: czerwiec–październik.
Dolomity zostały wpisane na listę UNESCO w 2009 roku jako jedno z najpiękniejszych pasm górskich na świecie.
Jednym z najbardziej znanych zjawisk jest enrosadira – moment o zachodzie słońca, kiedy dolomitowe skały zmieniają kolor na różowo-pomarańczowy.
Region słynie też z jednej z najpiękniejszych tras rowerowych w Europie – Dolomites Bike Day.
Przeczytaj też Rower samolotem? Te zasady mogą zaskoczyć. Przed lotem z Polski lepiej sprawdź jedną rzecz
Dla podróżnych z Polski szczególnie wygodne są loty do:
3. Park Narodowy Vatnajökull (Islandia)
Park Narodowy Vatnajökull to największy park narodowy w Europie i jedno z najbardziej niezwykłych miejsc na Islandii. Jego sercem jest potężny lodowiec Vatnajökull, który zajmuje około 14% powierzchni kraju i skrywa pod sobą aktywne wulkany. Krajobraz parku tworzą spektakularne jęzory lodowcowe, czarne pustkowia lawowe, wodospady oraz słynna laguna lodowcowa Jökulsárlón, gdzie po wodzie dryfują ogromne bryły lodu. To miejsce, w którym można zobaczyć jednocześnie działanie ognia i lodu – dwóch sił, które ukształtowały islandzką przyrodę.
Co zobaczysz:
- lodowe jaskinie
- lagunę Jökulsárlón z pływającymi górami lodowymi
- wulkany ukryte pod lodem
To jeden z najbardziej niezwykłych krajobrazów na świecie.
Najlepszy czas: maj–wrzesień.
Laguna Jökulsárlón pojawiła się dopiero w latach 30. XX wieku – powstała w wyniku topnienia lodowca.
To także jedno z miejsc w Europie, gdzie można zobaczyć foki odpoczywające na lodowych bryłach.
Jak dotrzeć do Parku Narodowego Vatnajökull
Najłatwiej dotrzeć z Polski do lodowca Vatnajökull samolotem na Islandię. Najwięcej połączeń prowadzi do Reykjavíku (lotnisko Keflavík), skąd trzeba kontynuować podróż samochodem wzdłuż słynnej trasy Ring Road (droga nr 1) na wschód wyspy. Przejazd do najpopularniejszych miejsc przy lodowcu, takich jak laguna lodowcowa Jökulsárlón czy park Skaftafell, zajmuje około 4–5 godzin. Najwygodniej jest wynająć samochód, ponieważ transport publiczny w tej części Islandii jest ograniczony, a wiele najpiękniejszych punktów widokowych znajduje się poza głównymi miejscowościami.
4. Park Narodowy Sarek (Szwecja)
Park Narodowy Sarek w północnej Szwecji to jedno z najbardziej dzikich i nieodkrytych miejsc w Europie. Położony w sercu Laponii park zachwyca surowym krajobrazem wysokich gór, lodowców, rozległych dolin i tundry, gdzie natura wciąż rządzi się własnymi prawami. Nie ma tu oznaczonych szlaków, dróg ani schronisk, dlatego Sarek przyciąga przede wszystkim doświadczonych wędrowców szukających prawdziwej przygody i ciszy z dala od cywilizacji. To także obszar, gdzie można spotkać renifery, łosie, a nawet niedźwiedzie, co sprawia, że park uchodzi za jedną z ostatnich prawdziwych dzikich krain Europy.
Dlatego przyjeżdża się tu dla:
- dzikiej natury
- ogromnych przestrzeni
- trekkingów bez tłumów
Najlepszy czas: lipiec–wrzesień.
Sarek jest często nazywany „ostatnią dziką krainą Europy”.
Na jego terenie znajduje się:
- ponad 100 lodowców
- około 200 gór powyżej 1800 m
- ogromne stada reniferów
Nie ma tu dróg, hoteli ani schronisk. Dlatego większość turystów wędruje z namiotem.
Jak dotrzeć do Parku Narodowego Sarek:
Do Parku Narodowego Sarek nie prowadzą drogi ani klasyczne wejścia turystyczne, dlatego dotarcie tam wymaga kilku etapów podróży. Najłatwiej dolecieć z Polski do Sztokholmu, a następnie nocnym pociągiem do miejscowości Gällivare lub Murjek w północnej Szwecji. Stamtąd autobusem można dojechać do osad takich jak Kvikkjokk lub Ritsem, które stanowią najczęstsze punkty startowe trekkingów w kierunku parku. Warto pamiętać, że od tego momentu dalsza podróż odbywa się już pieszo – Sarek nie ma dróg, oznaczonych szlaków ani schronisk, dlatego wyprawa w głąb parku jest prawdziwą przygodą w jednej z ostatnich dzikich krain Europy.
5. Park Narodowy Cinque Terre (Włochy)
Park Narodowy Cinque Terre to jeden z najbardziej malowniczych fragmentów włoskiego wybrzeża Ligurii. Obejmuje pięć kolorowych miasteczek – Monterosso, Vernazza, Corniglia, Manarola i Riomaggiore – które przyklejone są do stromych klifów nad Morzem Liguryjskim. Region słynie z tarasowych winnic, wąskich uliczek i spektakularnych szlaków pieszych prowadzących wzdłuż wybrzeża. Jednym z najbardziej znanych jest Sentiero Azzurro, który łączy wszystkie miejscowości i pozwala podziwiać niezwykłe widoki na morze oraz pastelową zabudowę miasteczek.
Dlaczego warto:
- kolorowe miasteczka na klifach
- spektakularne szlaki piesze
- winnice nad morzem
Najlepsza trasa:
Sentiero Azzurro – słynny szlak między miasteczkami.
Najlepszy czas: kwiecień–czerwiec i wrzesień.
Cinque Terre oznacza „pięć krain”. W skład regionu wchodzą miasteczka:
- Monterosso
- Vernazza
- Corniglia
- Manarola
- Riomaggiore
Winnice na stromych klifach uprawiane są tu od ponad 1000 lat.
Jak dotrzeć do Cinque Terre:
Najłatwiej dotrzeć do Cinque Terre przez północne Włochy. Najbliższe lotniska to Piza, Genua lub Mediolan, skąd można dojechać pociągiem do miasta La Spezia, które jest główną bramą do regionu. Z La Spezii kursują lokalne pociągi łączące wszystkie pięć miasteczek Cinque Terre – Monterosso, Vernazza, Corniglia, Manarola i Riomaggiore – a przejazd między nimi trwa zaledwie kilka minut. W sezonie działa także prom, który pozwala podziwiać kolorowe miejscowości z perspektywy morza.
6. Park Narodowy Jotunheimen (Norwegia)
Park Narodowy Jotunheimen w Norwegii to jeden z najbardziej spektakularnych regionów górskich w Skandynawii. Nazwa oznacza „krainę olbrzymów” i nawiązuje do nordyckiej mitologii – w parku znajduje się ponad 250 szczytów wyższych niż 1900 m, w tym najwyższa góra Norwegii Galdhøpiggen (2469 m).
Jotunheimen słynie z dramatycznych krajobrazów: ostrych grani, lodowców i turkusowych jezior polodowcowych. Jedną z największych atrakcji jest słynna trasa Besseggen Ridge, uważana za jeden z najpiękniejszych trekkingów w Europie, prowadząca wąską granią między jeziorami Gjende i Bessvatnet. Region jest świetnie przygotowany dla turystów – działa tu gęsta sieć szlaków, schronisk górskich i tras trekkingowych.
Najlepszy czas: czerwiec–wrzesień.
Najwyższy szczyt Norwegii – Galdhøpiggen (2469 m) – znajduje się właśnie tutaj.
Jak dotrzeć do Parku Narodowego Jotunheimen
Najłatwiej dotrzeć tam z Polski samolotem do Oslo, a następnie autobusem lub pociągiem w kierunku regionu Jotunheimen. Jednym z najpopularniejszych punktów startowych jest Gjendesheim, skąd zaczynają się najbardziej znane szlaki, w tym trasa Besseggen. Sama podróż z Oslo w góry zajmuje około 4 godzin i już po drodze pozwala zobaczyć jedne z najpiękniejszych krajobrazów Norwegii.
7. Park Narodowy Hohe Tauern (Austria)
Park Narodowy Hohe Tauern to największy park narodowy w Austrii i jeden z najważniejszych obszarów chronionej przyrody w Alpach. Obejmuje rozległe wysokogórskie krajobrazy z lodowcami, alpejskimi dolinami i potężnymi szczytami, w tym najwyższą górą Austrii – Grossglockner (3798 m). Na terenie parku znajdują się także imponujące wodospady Krimml, które należą do najwyższych w Europie. Hohe Tauern jest popularnym miejscem dla miłośników trekkingu, wspinaczki i obserwacji dzikiej przyrody – można tu spotkać m.in. kozice, świstaki i orły przednie.
Dlaczego warto:
- wodospady Krimml – jedne z najwyższych w Europie
- spektakularna droga Grossglockner High Alpine Road
- świetne szlaki trekkingowe
Najlepszy czas: czerwiec–wrzesień.
Krimml to najwyższe wodospady Austrii – mają ponad 380 metrów wysokości.
Jak dotrzeć do Parku Narodowego Hohe Tauern
Najłatwiej dotrzeć z Polski do Parku Narodowego Hohe Tauern samochodem lub samolotem do Austrii. Z południa Polski podróż autem zajmuje zwykle 6–8 godzin i prowadzi przez Czechy lub Słowację w kierunku regionów Salzburg, Tyrol lub Karyntia, gdzie znajdują się główne wejścia do parku. Alternatywnie można polecieć do Salzburga lub Innsbrucka, a następnie dojechać pociągiem lub samochodem do alpejskich miejscowości takich jak Heiligenblut, Mittersill czy Kaprun, które stanowią popularne bazy wypadowe do zwiedzania parku.
8. Park Narodowy Ordesa y Monte Perdido (Hiszpania)
Park Narodowy Ordesa y Monte Perdido w hiszpańskich Pirenejach to jeden z najbardziej spektakularnych obszarów górskich w Europie. Krajobraz tworzą tu głębokie doliny polodowcowe, pionowe wapienne klify i liczne wodospady. Sercem parku jest masyw Monte Perdido (3355 m n.p.m.), trzeci najwyższy szczyt Pirenejów. Cały region został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO, a liczne szlaki piesze pozwalają odkrywać jedne z najpiękniejszych krajobrazów tej części Europy.
Największe atrakcje:
- kanion Ordesa
- wodospad Cola de Caballo
- masyw Monte Perdido
Najlepszy czas: maj–październik.
Jesienią dolina Ordesa zmienia się w ogromny las złotych buków.
Jak dotrzeć do Park Narodowy Ordesa y Monte Perdido
Najłatwiej dotrzeć do Parku Narodowego Ordesa y Monte Perdido przez północną Hiszpanię. Najbliższe większe lotniska znajdują się w Barcelonie, Saragossie lub Tuluzie we Francji, skąd najlepiej kontynuować podróż wynajętym samochodem w kierunku Pirenejów. Główną bramą do parku jest górska miejscowość Torla-Ordesa, położona przy wejściu do słynnej doliny Ordesa. W sezonie letnim część ruchu samochodowego jest ograniczona, dlatego z Torli do wnętrza parku kursują specjalne autobusy dla turystów.
9. Park Narodowy Skaftafell (Islandia)
Park Narodowy Skaftafell to jeden z najpiękniejszych obszarów przyrodniczych Islandii, położony u podnóża ogromnego lodowca Vatnajökull. Słynie z niezwykłych krajobrazów, gdzie jęzory lodowca schodzą niemal do zielonych dolin, a wulkaniczne skały tworzą spektakularne formacje. Największą atrakcją parku jest wodospad Svartifoss, otoczony charakterystycznymi czarnymi kolumnami bazaltowymi przypominającymi organy. Skaftafell oferuje wiele szlaków pieszych prowadzących do punktów widokowych na lodowce, wodospady i rozległe islandzkie pustkowia, dlatego jest jednym z najpopularniejszych miejsc trekkingowych na Islandii.
To miejsce idealne dla osób, które chcą:
- zobaczyć lodowce z bliska
- zrobić trekking po Islandii
- fotografować niezwykłe formacje skalne
Najlepszy czas: maj–wrzesień.
Svartifoss inspirował wielu architektów – jego bazaltowe kolumny przypominają organy w katedrze.
Podobną strukturę można zobaczyć w słynnym kościele Hallgrímskirkja w Reykjaviku.
Jak dotrzeć Parku Narodowego Skaftafell
Najłatwiej dotrzeć z Polski do Parku Narodowego Skaftafell samolotem na Islandię. Większość połączeń prowadzi na lotnisko Keflavík pod Reykjavíkiem, skąd należy kontynuować podróż samochodem wzdłuż głównej islandzkiej trasy Ring Road (droga nr 1) w kierunku południowo-wschodniej części wyspy. Przejazd do Skaftafell zajmuje około 4–5 godzin i prowadzi przez jedne z najpiękniejszych krajobrazów Islandii – pola lawowe, wodospady oraz lodowcowe równiny. Najwygodniejszym rozwiązaniem jest wynajęcie samochodu, ponieważ transport publiczny w tej części kraju jest ograniczony.
Może zainteresuje Cie także Islandia w październiku – relacja z podróży. Z Katowic do krainy lodu i ognistej zorzy
