- Szczegóły
Ułan Bator leży na wyżynie Mongolskiej, około 1 350 m n.p.m., otoczony niskimi górami — to nadaje mu wyjątkową kontynentalność. Zimy są długie i bardzo mroźne, lato krótkie i stosunkowo suche. Opady koncentrują się latem, a duża amplituda dobowej temperatury wymaga warstwowego ubioru. Miasto bywa bardzo słoneczne, ale zimą występują silne inwersje i problemy z zanieczyszczeniem powietrza. W porównaniu z Warszawą Ułan Bator ma chłodniejsze zimy i jaśniejsze, bardziej suche lato.
Wiosna w Ułan Batorze to okres przejściowy — śnieg topnieje, dni szybko się wydłużają, a powietrze pozostaje stosunkowo suche. Temperatury rosną gwałtownie, więc poranki bywają chłodne, a popołudnia przyjemne. To dobry czas na odwiedziny klasztorów i krótkie wycieczki w okolice miasta.
Lato jest krótkie, ale ciepłe i zazwyczaj słoneczne; opady skupiają się w letnich miesiącach. To najlepszy okres na kempingi i trekking w okolicznych parkach narodowych. Wieczory bywają rześkie — przydaje się lekka warstwa odzieży.
Jesień przynosi chłodniejsze dni i krótki okres złotej pogody; powietrze staje się bardzo przejrzyste, co sprzyja fotografii i wycieczkom krajoznawczym. To czas zbiorów poza miastem i mniejszego natężenia turystów.
Zima jest długa i surowa — temperatury spadają mocno poniżej zera, często panuje suchy, mroźny wiatr. Krystalicznie czyste, słoneczne dni przeplatają się z inwersjami i smogiem. Zimą miasto żyje wewnętrzną kulturą: odwiedziny świątyń i gorące napoje są na porządku dziennym.