Pierwsza świątynia karaimska w tym miejscu stanęła w końcu XIV w., obecna po raz ostatni była przebudowana w pierwszej połowie XIX w., gdyż zniszczyły ją wojska francuskie w 1812 r.
Kienessa trocka jako jedyna była czynna w czasach sowieckich na całym terytorium Związku Radzieckiego.
Wystrój wnętrza jest bardzo skromny, kienesę zdobią ornamenty roślinne i geometryczne. Ołtarz zawsze znajduje się w stronie południowej. Kobiety i mężczyźni modlą się osobno. Kapłanem karaimskim jest hazzan.