Katedra św. Jakuba w Szybeniku, w Chorwacji to jeden z najpiękniejszych przykładów zarówno gotyku, jak i renesansu. I zarazem harmonijnego połączenie tych – zdawałoby się – niemożliwych do pogodzenia stylów. Plany jej budowy zaczęły się już od 1298 roku, natomiast budowę katedry ukończono dopiero w 1555 r. Do budowy nie użyto ani grama zaprawy murarskiej. Wszystkie kamienie zostały tak ściśle połączone, że utworzyły całość bez konieczności kładzenia jakiejkolwiek spoiny. Warto też zwrócić uwagę na figurę archanioła na szczycie kopuły. To wiatrowskaz, obracający się zgodnie z kierunkiem wiatru, co jest bardzo istotne w porcie morskim. Szybenicka katedra jest największym na świecie kościołem zbudowanym wyłącznie z kamienia. Do budowy nie użyto ani jednej cegły. Wszystko jest w szarej tonacji naturalnego kamienia, bez żadnych tynków. Kamienie użyte do budowy pochodzą m. in. z wysp Brač i Krk. Z tej pierwszej pochodził też budulec pałacu Dioklecjana w Splicie. A później – także materiał do budowy waszyngtońskiego Białego Domu. W 2001 roku Katedra św. Jakuba w Szybeniku została wpisane na listę światowego dziedzictwa kultury UNESCO jako modelowy przykład połączenia w jedną całość elementów gotyku i renesansu.
