Szwecja samochodem cz 3

Szwecja piękna, zielona, to dość rozległy kraj. Zobaczenie choć części jego terenów wymagało nakładu drogi i czasu. Trasa jaką wytyczyliśmy sobie z Goteborga prowadziła dalej na północ w stronę krainy lasów i jezior, do miejsc gdzie można zbierać jagody i łowić ryby, tak aby poznać kraj poza miastami. Dorgi prowadzące nas do celu (kierunek Orebro), ponieważ były to krajówki, wymuszały prędkość 70km/h w efekcie czego czas przejazdu wydłużał się niemiłosiernie, natomiast spalanie ropy spadło do rekordowego wyniku 4,5l/100km, co przy szweckich cenach miało znaczenie.

Nasz kolejny przystanek znajdował się w lesie przy przepięknym jeziorze. Zostaliśmy gośćmi w starym, klasycznym szwedzkim domu z olbrzymim terenem wokół. Posiadanie takiego domu byłoby zdecydowanie jednym z moich marzeń, bo choć stary, to właśnie w swojej skansenowatości posiadał swój największy urok. Piec na drewno, jako jedyne źródło ciepła i możliwość gotowania (mimo to codziennie ciepłe posiłki),

koty grzejące się na zapiecku, drewniane okna... I cisza...

Czas mijał na spacerach po lesie i (a jakże, dlaczego nie) - próbach zbierania jagód na skalę przemysłową ( w Szwecji dopuszczone są tzw. "grabki" które umożliwiają szybkie zbieranie owoców z krzaków bardzo je przy tym niszcząc - w Polsce jest to zabronione). Szybko jednak okazało się, że w lasach mnóstwo jest osób które chcą w ten sposób zarobić. Przodowali w tym rumuńscy cyganie, którzy przyjeżdżali grupami, spali na materacach przy samochodzie i stanowili dość niebezpieczne towarzystwo. Wokół snuto opowieści o ludziach pobitych przez nich w lesie, przeganianych kijami, lub wręcz bójkach między nimi samymi, opisywanymi w lokalnych gazetach, ponieważ kończyły się poważnymi obrażeniami z interwencją policji. Mimo to lasy były piękne. Bardzo podobne do polskich. Często widywaliśmy w nich takie rzeczy: 

Gospodarze wyjaśnili nam że to taśmy oznaczające teren zamknięty na polowanie królewskie. Zatem w szwedzkim lesie można spotkać króla :)

Ze zbierania jagód dość szybko się wycofaliśmy na rzecz usług i napraw świadczonych naszym gospodarzom. Prace te, bardzo przyjemne, pozwalały uporządkować teren wokół domu i w ten sposób wyrazić podziękowanie za gościnę z jaką nas przyjęto. Wszystkie te rzeczy sprawiały mi sporo frajdy, ponieważ gospodarze mieli sprzęty do wszystkiego i praca z nimi była bardzo ciekawym przeżyciem.

Wieczory mijały na jednym z moich ulubionych zajęć, czyli pływaniu po jeziorze. W okolicy w której mieszkam nie ma możliwości uprawiania tego sportu, jest to jednak jedna z przyjemności które bardzo lubię. Codziennie wypływałam więc łodzią na środek jeziora

i obserwowałam zachód słońca

 a było na co patrzeć..

Gospodarze często mówili, że czas naszego pobytu w Szwecji był wyjątkowy z uwagi na pogodę. Było ciepło i słonecznie, blisko 25 stopni, co jak się dowiedziałam, oznaczało upalne lato. Zwykle w tym kraju dużo pada, a temperatury nie są tak wysokie. 

Pobyt na szwedzkiej wsi był wyjątkowym i na pewno niezapomnianym przeżyciem. Cisza i spokój, rozległe dzikie tereny, życie płynące leniwie, brak pośpiechu, kontemplacja przyrody, czas na wyciszenie i postawienie pytania o cel pośpiechu i pogoni za dniem codziennym.. To wszystko zostało gdzies z tyłu, a przede mną tylko to

jednak mimo tej sielanki, po tygodniu ruszyliśmy dalej..