Podróżowanie nie ma granic! Michał i Maciej podbijają świat na wózkach inwalidzkich!

"Kiedy w roku 2012 okrążaliśmy Europę, chodziło o to, aby udowodnić, że dwóch kulawych jest w stanie przejechać samochodem ponad 17 tysięcy kilometrów. Nie chodziło o to, aby wyzbyć się wszelkiej zależności, żeby unikać angażowania innych. Prośba o pomoc jest czymś naturalnym i dla tych, którzy przemierzają świat na nogach i dla tych, którzy przemierzają go na wózku. Wtedy chcieliśmy czegoś więcej, chcieliśmy być niezależni od samych siebie, być wolnym duchem, móc patrzeć na świat wszystkimi napotkanymi w drodze oczami i słuchać wszystkimi napotkanymi uszami" - tłumaczą podróżnicy.

Maciej Kamiński (31) i Michał Woroch (32) jeżdżą na wózkach inwalidzkich. To jednak nie przeszkadza im w poznawaniu świata. Po wyprawie przez Słowację, Węgry, Słowenię, Włochy, Monako, Francję, Hiszpanię, Maroko, Portugalię, Belgię, Holandię i Niemcy, powrót do domu potraktowali jako czas na przygotowanie kolejnej wyprawy. I niedawno rozpoczęli nową przygodę. Tym razem postawili sobie większe wyzwanie, mianowicie Amerykę Południową. 30 000 km mają pokonać w ciągu 6 miesięcy. Trasa - Argentyna, Brazylia, Boliwia, Chile, Ekwador i Peru chcą pokonać przede wszystkim samochodem terenowym.

Po konsultacjach wybraliśmy Land Rovera model Defender 110 rocznik 1996. Samochód zbudowany na prostych podzespołach, mocny i niezawodny, a w przypadku awarii w miarę popularny w miejscach, w których będziemy. Poruszamy się na wózkach inwalidzkich, dlatego samochód musi być wyposażony w windy i sprzęt umożliwiające jego prowadzenie

Michał i Maciej

Podobnie jak podczas poprzedniej wyprawy Michał i Maciek chcą spać i mieszkać w samochodzie. Jak sami mówią przede wszystkim chodzi im o doświadczanie ciągłego ruchu i tysięcy obrazów. Traktują tę podróż jako doświadczenie w poznawaniu nie tylko innych, ale też, a może przede wszystkim  w rozumieniu siebie. Chodzi też o wózek i zmaganie się z własną niepełnosprawnością, z własnym ciałem i umysłem. 

Chodzi o to, aby wierzyć, że się da. A jeśli się nie da, to chodzi o to, aby wierzyć mimo to. Realizując ten projekt, chcemy pokazać osobom niepełnosprawnym, jak i pełnosprawnym, że nie ma rzeczy niemożliwych. Chęć odkrywania nowych dla nas Światów jest ważniejsza niż trud podróży, ten trud jest tylko jej elementem, nie przeszkodą. Przeszkody tworzymy sobie sami – brakiem wiary, wyobraźni i chęci motywowania samego siebie.

Michał i Maciej

​Za przygotowanie projektu wheelchairtrip_2016 z rąk Kapituły Kolosów podróżnicy otrzymali nagrodę im. Andrzeja Zawady. To jedyne w swoim rodzaju wyróżnienie, którego laureaci, młodzi podróżnicy (którzy nie przekroczyli 35 roku życia) otrzymują nie tylko rekomendację niezależnej Kapituły złożonej z podróżniczych autorytetów, ale też realne wsparcie finansowe, pomagające w realizacji projektu wymarzonej wyprawy. Chłopaki pokazują niewątpliwie, że pasja podróżowania jest kwestią umysłu, a nie ciała. A Ty masz jakieś wymówki? Do dzieła! Jeśli chcesz poznać lepiej tych zdeterminowanych podróżników zajrzyj tutaj.

​Fot. Shutterstock