Pierwszy, nieplanowany zakup w Chinach

Tego dnia kolejnym punktem zwiedzania były Grobowce Cesarskiej Dynastii Ming i Spacer Drogą Duchów w kompleksie nekropolii oddalonym o 50 km od centrum Pekinu i stanowiącym miejsce spoczynku 13 cesarzy z dynastii Ming.

Zanim grupa zebrała się i rozpczęliśmy zwiedzanie, zainteresowałam się Chińczykami, którzy siedzieli przy straganie i coś malowali. Właściwie zaciekawiło mnie to, że wołali "Polska". Podeszłam bliżej i po namowie jednego z Chińczyków napisałam drukowanymi literami nazwę naszego kraju. Dałam się namówić do "przybicia piątki", co o naiwności było "przybiciem interesu", czego jeszcze wtedy nie byłam świadoma.

Chińczyk na dużym arkuszu papieru zaczął odtwarzać za pomocą kolorowych rysunków kolejne litery słowa POLSKA. Wygladało to bardzo ciekawie, zatrzymałam się, ale już po chwili pomimo protestów "artysty" dołączyłam do grupy, która ruszyła w kierunku nekropolii. Przeszliśmy przez  porośnięty sosnami podwórzec z domkami ofiarnymi i pawilonami. Wewnątrz  pawilonu ogladaliśmy umieszczone w gablotach pamiątki po cesarzach. Po środku pawilonu stał posąg Cesarza Yongle, pod którym turyści kładli  pieniądze. Pozwiedziliśmy i porobiliśmy zdjęcia.

Następnie przespacerowaliśmy się kilkusetmetrowym fragmentem Drogi Duchów, ozdobionej po obu stonach rzeźbami 12 par zwierząt, mitycznych stworów i 12 posągów mandarynów. Był to bardzo piękny spacer wśród zieleni, ciekawych rzeźb i cichej chińskiej muzyki  rozlegającej się z głośników rozmieszczonych wzdłuż alejki.

Jakież było moje zdumienie, gdy w drodze powrotnej natknęłam się na owego Chińczyka, który czekał na mnie z gotowym rysunkiem. Nie pomogło wykręcanie się, musiałam zapłacić za dzieło, Pierwotna cena wynosiła 150 yuanów, ale wytargowałam na 50 yuanów (25 zł.), co i tak wydawało mi się sporą kwotą. Ale nauczyłam się targować, okazało się, że w Chinach nie jest to wcale takie trudne, a pierwotne ceny są przeważnie mocno zawyżone.

Do końca pobytu w Chinach musiałam uważać, aby nie zniszczyć niezwykłej pamiątki z Pekinu, która okazała się dość kłopotliwym bagażem w dalszej podróży. Teraz po oprawieniu w ramy, stanowi oryginalną ozdobę mojego pokoju.