Komunikacja w Indonezji

Najszybciej i najwygodniej tak duży kraj można przemierzyć samolotem. Do najpopularniejszych linii lotniczych należą narodowe linie Garuda i prywatne Lion Air, ponadto jest także całkiem sporo mniejszych firm. Niestety, odloty często się opóźniają, a samoloty nie należą do najnowszych. Niedawno zakupiono co prawda nowsze modele, ale wciąż jest to niewystarczająca liczba. Mimo tego podróż samolotem jest najbezpieczniejszym i najpewniejszym sposobem na zwiedzanie Indonezji. Ceny nie są wysokie: w przypadku większości tras nie wynoszą więcej niż 100 dolarów.

Podróżowanie samochodem jest oczywiście możliwe z racji szeroko dostępnych i naprawdę tanich wypożyczalni zlokalizowanych w całym kraju, niesie jednak ze sobą spore ryzyko. Indonezyjscy kierowcy jeżdżą nieostrożnie, nie przywiązują wagi do znaków drogowych ani świateł. Co gorsza, stan dróg również pozostawia wiele do życzenia. Wyjeżdżając poza większe miasta, warto podróżować w samochodzie terenowym; w porze deszczowej wiele dróg jest częściowo zalanych. Aby prowadzić samochód, trzeba mieć ważne międzynarodowe prawo jazdy. W Indonezji panuje ruch lewostronny. Autobusy dzielą się tutaj na zwykłe, bez klimatyzacji (non-AC, klasa ekonomiczna), oraz klimatyzowane (AC). Ten sposób komunikacji również jest odradzany ze względu na panujące wśród kierowców złe nawyki oraz... atakujących autobusy na niektórych trasach bandytów.

Nieco lepiej sprawa przedstawia się w przypadku linii kolejowych. Co prawda większość z nich pamięta jeszcze czasy holenderskiego panowania, jednak podróż nimi jest w miarę bezpieczna i szybka. Najlepszą sieć kolejową posiada Jawa. Pociągi dzielą się na różne klasy z racji komfortu, są to: Eksekutif, Bisnis i Ekonomi. Nie ma raczej potrzeby dokonywania wcześniejszych rezerwacji biletów. Popularnym środkiem lokomocji w Indonezji jest też statek, którym możemy przemieszczać się pomiędzy wyspami. Największym przewoźnikiem jest firma PELNI. Statki są w całkiem dobrej kondycji, a cena za dzień podróży waha się od 10 do 40 dolarów, w zależności od ilości współpasażerów w kabinie.

Ciekawostką dla turystów może być podróż w becak, bejaj lub ojek. Są to otwarte „taksówki” napędzane bądź silnikiem, bądź siłą mięśni kierowcy.