Indonezja

Indonezja

Fot. Fadil Basymeleh

Kraj tysiąca wysp, zarazem największy archipelag na świecie. Zaszczytne pierwsze miejsce zawdzięcza zawrotnej ilości wysp, które wchodzą w jej skład: dokładna ich liczba to 17 508! Nazwa Indonezja wywodzi się z połączenia dwóch greckich wyrażeń: „indos” i „nesos”, których połączenie oznacza „wyspy blisko Indii”. Kraj należy do jednego z najbardziej zaludnionych państw świata. Żyje tu ok. 240 mln ludzi, co zapewnia czwarte miejsce w rankingu wszystkich krajów na ziemi. Populacja Indonezji skupiła się na kilku głównych wyspach archipelagu: są to Sumatra, Kalimantan, Sulawesi, Irian Jaya i Jawa, zamieszkane przez 70% ludności.

Indonezja jest krajem wielokulturowym i bardzo bogatym jeśli chodzi o tradycje. Tutejsza religia i starożytne miejscowe zwyczaje wymieszały się z tymi przyniesionymi przez osadników portugalskich i holenderskich. Wszystko to, zwłaszcza w połączeniu z dziedzictwem rdzennych plemion, tworzy fascynującą dla każdego turysty mieszankę. Nie może zatem dziwić motto umieszczone w herbie Indonezji: „Bhinneka Tunggal Ika”, co oznacza „jedność w różnorodności”.

Historia

Historia Indonezji zaczyna się w zamierzchłych czasach, bo skamieniałości związane z człowiekiem jawajskim (znanym jako Pithecanthropus Erectus) datuje się już na 500 tysięcy lat wstecz. Odkrył je w 1809 roku dr Eugene Dubois. Wzmożone migracje na tereny indonezyjskie miały miejsce w okresie 3000 – 500 rok p.n.e. i pochodziły głównie z terytorium Chin. Doskonałe warunki do rozwoju rolnictwa zwiększyły zainteresowanie tą okolicą. Od VII wieku swoją władzę rozciągnęło na tutejsze tereny królestwo Śriwidżaja, a także kilka pomniejszych państewek. W XIII wieku na terenie Jawy założono państwo Majapahit, któremu pod wodzą Gajah Mada udało się zdobyć wpływy w całej Indonezji. W tym samym okresie na Sumatrze pojawiają się pierwsi osadnicy muzułmańscy. Ich religia wymieszała się z wierzeniami rdzennych mieszkańców, tworząc specyficzną mieszankę islamu.

Pierwszym Europejczykiem na terenie Indonezji miał być Marco Polo, ale w naprawdę udokumentowaną wizytę złożyli w 1509 roku Portugalczycy. Wkrótce po nich pojawili się Holendrzy, którzy zdobyli większe wpływy i mieli pod kontrolą więcej portów i dróg morskich. Indonezja stała się kolonią holenderską. Pomimo wybuchających od czasu do czasu rebelii, panowanie holenderskie trwało właściwie aż do czasów II wojny światowej. 17 kwietnia 1945 roku Sukarno, przywódca indonezyjskich nacjonalistów, doprowadził do deklaracji niepodległości. Holandia usiłowała odzyskać władzę, ale w wyniku powstania uznała niepodległość Indonezji cztery lata później. W latach 60., w wyniku utarczek wewnątrz państwa, władzę przejął generał Suharto. Jako drugi prezydent wprowadził „Nowy porządek” i silną, scentralizowaną władzę popartą przez armię. Indonezję bardzo ciężko doświadczył kryzys pod koniec lat 90., wkrótce Suharto zrezygnował ze stanowiska. Od tej pory sukcesywnie wprowadzane są zmiany mające na celu umocnić demokrację.

Klimatu Indonezji bez wątpienia nie można określić inaczej niż tropikalnym, w związku z czym nie da się tutaj rozróżnić pór roku na podobieństwo Europy. Występują tu pora sucha, od kwietnia do września, i pora deszczowa, od listopada do marca. Temperatury wahają się od 21 do 33 stopni, a najbardziej obfite opady deszczu mają miejsce w grudniu i styczniu. Powietrze w Indonezji jest bardzo ciepłe i wilgotne. Rzecz jasna, wybierając się w góry warto pamiętać o tym, że panują tam zupełnie inne warunki atmosferyczne. Najwyższe szczyty Indonezji sięgają ponad 5000 metrów! Jako rozległe państwo, Indonezja leży aż w trzech strefach czasowych, o czym turyści również nie powinni zapominać.