Co warto zwiedzić w Marsylii

Port

Marsylia - La Bonne Mere

Fot.sxc.hu

Okolice starego portu w Marsylii to obowiązkowy punkt na trasie każdego turysty odwiedzającego miasto. Wystarczy przypomnieć, że statki zawijają tu już od dwudziestu sześciu stuleci. Mimo iż doki przeładunkowe zostały w 1840 r. przeniesione na północ, na teren Joliette, to stary funkcjonuje nadal jako port rybacki i przystań promów kursujących do zamku If. Wejścia strzegą dawne umocnienia: Fort św. Mikołaja i Fort św. Jana. Obie budowle zostały wzniesione w XIII w. przez zakon szpitalników z Jerozolimy. Dzielnica portowa to także: setki tawern, restauracji z lokalnymi specjałami (przede wszystkim potrawami z owoców morza) i barów. Ale to także dzielnica, której Marsylia zawdzięcza niezbyt pochlebne opinie. Po zmroku warto tutaj poruszać się i zachowywać ze szczególną ostrożnością.

Bazylika Notre-Dame

Przepiękna bazylika zdobiona warstwami kolorowych marmurów, ściennymi malowidłami i złoceniami, została wzniesiona w latach 1853-1864. Dzwonnicę wieńczy dziesięciometrowa złocona statua Matki Boskiej. Od strony północnej na fasadzie widoczne są ślady po pociskach z okresu walk o wyzwolenie Marsylii w 1944 r. Z wysokości zbudowanej w stylu bizantyjskim, olbrzymiej bazyliki Notre-Dame-de-la-Garde, położonej w najwyższym punkcie miasta (162 m) można podziwiać piękną panoramę miasta.

Cité Radieuse

Cité Radieuse, czyli tzw. blok marsylski, to ogromny betonowy blok mieszkalny projektu Le Corbusiera. Bez wątpienia stanowi on jedno z najbardziej kontrowersyjnych dzieł nowoczesnej architektury.

Zamek If

Na skalistej wysepce If, położonej w odległości 3,5 km od wejścia do portu w Marsylii wznosi się otoczony umocnieniami z XVII w, a zbudowany sto lat wcześniej, zamek o nazwie Château d’If. Pełniąca funkcję więzienia budowla zyskała ponurą sławę dzięki popularnej powieści Dumasa „Hrabia Monte Christo”. W miejscu tym lokowano więźniów politycznych i setki protestantów, z których wielu zginęło w tutejszych lochach. W byłej fortecy więziono też bohatera rewolucji Mirabeau, rewolucjonistów z 1848 r i komunardów 1871 r.