Komunikacja w Kuwejcie

Do Kuwejtu można dolecieć z wielu miast na całym świecie. Nie ma bezpośrednich lotów z Polski do Kuwejtu. Najlepsze połączenia są przez Stambuł, Frankfurt i Amsterdam, ewentualnie przez Paryż lub Londyn. Drogą lądową dostać się można z Arabii Saudyjskiej. Ponadto z Iranu kursują promy.

Każdy hotel, w którym zarezerwowaliśmy nocleg, przyśle po nas taksówkę na lotnisko. W Kuwejcie nie istnieje metro, tramwaje ani linie kolejowe. Transport publiczny stanowi komunikacja autobusowa, ale nie jest powszechna i korzystają z niej głównie najmniej zarabiający. Po mieście Kuwejt jeżdżą autobusy miejskie, jednak z uwagi na to, że praktycznie każdy ma samochód, autobusy nie jeżdżą zbyt często. Często napisy lub numery autobusów są po arabsku, wiec ciężko się zorientować. Jest kilka dworców autobusowych. Najważniejszy z nich znajduje się w mieście Kuwejt, przy hotelu Sheraton. Autobusy międzynarodowe przyjeżdżają na dworzec przy wieży telewizyjnej

Jedyną alternatywą jest wynajęcie samochodu (potrzebne międzynarodowe prawo jazdy) lub taksówki (ceny zbliżone do polskich, warto się potargować). Biur wynajmu samochodów jest bardzo dużo – od dużych sieci międzynarodowych po małe firmy lokalne. Opłaca się wypożyczać auto z pełnym ubezpieczeniem (full insurance), bo mimo, że drogi są wspaniałe, kierowcy jeżdżą różnie i łatwo o stłuczkę. Ceny: od 8 dinarów za dzień. Benzyna jest bardzo tania – za litr zapłacimy ok. 50 gr.

Międzynarodowe prawo jazdy wydane w Polsce jest akceptowane przez 3 miesiące w przypadku cudzoziemców przebywających w Kuwejcie na podstawie wiz turystycznych. Cudzoziemcy przebywający na podstawie wiz pobytowych, legitymujący się prawem jazdy swego kraju i mający wyższe wykształcenie mogą uzyskać kuwejckie prawo jazdy ważne we wszystkich krajach Zatoki Perskiej (w przypadkach wątpliwych sugerowany jest kontakt z przyszłym pracodawcą).

Taksówki są wszędzie. Podjeżdżają pod każdego idącego ulicą i trąbią, dopóki nie machnie się odmawiając ręką.

Cudzoziemcy mogą poruszać się po kraju bez ograniczeń z wyjątkiem stref wojskowych, rejonów eksploatacji złóż ropy naftowej, zakładów energetycznych i przepompowni wody. Wykonywanie fotografii w tych strefach, a także w sąsiedztwie instytucji państwowych i placówek dyplomatycznych, zagrożone jest karą grzywny i zatrzymaniem.