Wyspa Gozo

Wyspa Gozo

Fot. sxc.hu

Gozo usytuowana jest zaledwie 6 km od północnego wybrzeża Malty, często uchodzi za jej miniaturę. Turyści przyjeżdżają tutaj na jednodniową wycieczkę, aby zwiedzić stolicę (Rabat) i zobaczyć usytuowaną na szczycie wzgórza twierdzę, ruiny dawnych świątyń Ggantija i pełne uroku wsie rybackie Xlendi i Marsalforn.

Najstarsze wolno stojące budowle świata

Pierwszy człowiek pojawił się na Malcie 7000 lat temu. Datuje się, że pomiędzy 3600 a 2600 r.p.n.e. mieszkańcy Malty rozpoczęli budowlę imponujących kamiennych świątyń, z czego ruiny 23 możemy oglądać do dziś.

Tajemnicze koleiny

Prehistoryczne kamienne świątynie to nie jedyna gratka dla archeologów. Na południowym zachodzie Malty i na Gozo odkryto przedziwne koleiny przypominające kształtem tory, celowo wykute niegdyś w litym, skalnym podłożu.

Największe skupisko tych zagadkowych elementów nazwano "Clapham Junction" (nazwa najbardziej ruchliwej stacji kolejowej Wielkiej Brytanii). Znawcy są przekonani, że były to trasy komunikacyjne. Być może podążały nimi wozy rolników, ale ich wygląd i sposób napędzania pozostaje niewyjaśniony.

Mosta

Położona w środkowej Malcie Mosta jest drugim co do wielkości miastem kraju. Słynie z zabytkowego kościoła - rotundy pod wezwaniem Wniebowzięcia NMP, wzniesionej z wapienia, prawie bez zaprawy murarskiej. Neoklasycystyczna świątynia została zbudowana w latach 1833–1860, a jej potężna kopuła - czwarta co do wielkości w Europie, po bazylice św. Piotra, katedrze św. Pawła w Londynie i kościele farnym na Gozo - ma zewnętrzną średnicę 54 m i wysokość ponad 60 m. Ciekawostką jest umiejscowiona w zakrystii replika niemieckiej bomby, która 9 kwietnia 1942 roku przebiła kopułę. Nie eksplodowała i nie zraniła nikogo z wiernych, co do dziś uznawane jest za cud.

Vittoriosa

Vittoriosa, inaczej Birgu (mimo upływu setek lat nazwa ta wciąż pozostaje żywa), począwszy od 1530 r. była siedzibą joannitów. Swój wielki moment w historii przeżyła w 1565 r., gdy jako ostatnia placówka rycerzy na wyspie oparła się atakom Turków. Po zwycięstwie kawalerowie maltańscy przenieśli się do Valletty, lecz ich galery i zbrojownie zostały w Vittoriosie. Dzisiaj miejscowość, zdominowana przez rezydencje, zdumiewa spokojem, ale wciąż obecny jest tutaj duch średniowiecza.

Wyspa Comino

To najmniejsza wyspa Archipelagu Maltańskiego. Jej wielkość sprawia, że mieszczą się tam jedynie pojedyncze obiekty i zabudowania - jeden hotel, jedna mała wieś, cmentarz, posterunek policji, chlewnia i niewielka kaplica. Najpiękniejszym miejscem, z którego słynie wyspa, jest jej Błękitna Laguna. Nagie skały wyspy porośnięte są krzakami rozmaitych roślin - makii, mimozy i pinii. Tutejsze groty i zatoczki to idealne miejsce do pływania i nurkowania, a sama woda zachwyca wręcz kolorem.

Hagar Qim

Hagar Qim to prawdziwy raj dla miłośników starożytnych kultur. Pod tą tajemniczą nazwą kryje się najlepiej zachowana na Malcie świątynia zbudowana z wapienia. Według oceny archeologów budowla powstała prawdopodobnie około 3600 – 3200 tysięcy lat przed naszą erą. We wnętrzu świątyni możemy obejrzeć antyczne ołtarze. Hagar Qim to jeden z najważniejszych zabytków epoki neolitu na świecie.

Błękitna Grota

Chociaż cała Malta kojarzy się głównie z piaszczystym wybrzeżem i wodą o lazurowym kolorze, są jednak miejsca, które wyróżniają się wśród ogółu. Na pewno trzeba do nich zaliczyć Błękitną Grotę. W języku maltańskim nazywana „Il-Hnejja” („łuk”), miano „błękitna grota” nadał jej natomiast brytyjski żołnierz. Grota jest obowiązkowym punktem programu wycieczek większości turystów. Wybierając się łodzią do Błękitnej Groty, przepływamy najpierw pod imponującym skalnym łukiem. Cały kompleks składa się z sześciu jaskiń, z których Błękitna Grota jest najpiękniejsza. Niestety, na próżno można tu szukać chwili samotności – o każdej porze roku spotkamy w Grocie tłumy turystów.

Lazurowe Okno

Lazurowe Okno to największa krajobrazowa atrakcja maltańskiej wyspy Gozo. Ta majestatyczna skała klifowa niezwykle mocno kojarzy się z ogromnym portalem. Wysoka na 50 metrów wapienna formacja skalna przyciąga wzrok każdego turysty, a otaczająca ją lazurowa woda jeszcze dodaje uroku. Niestety, aby obejrzeć Lazurowe Okno trzeba się pośpieszyć. Skała zaczyna się kruszyć. Pesymistyczne prognozy zakładają, że w trakcie kilku lat może zupełnie zniknąć w morzu. Już teraz pojawiły się tabliczki mające za zadanie odstraszyć turystów od stawania w pewnych miejscach. Okolice są bardzo popularne także wśród amatorów nurkowania.